Ruwe registratie Test 1

In test 1 zullen we een geroteerde versie van een slaghoedje-oppervlak registreren ten opzichte van het respectievelijke slaghoedje. Uit deze eerste test kunnen we besluiten of het ruwe registratie-algoritme werkt en kunnen we ook afleiden wat de fout is die een bilineaire interpolatie op de data overbrengt bij een rotatie.

In de foutstatistieken zien we dat de gemiddelde fout niet gelijk is aan 0. Deze fout is afkomstig van de randen die door de bilineaire interpolatie vervormd worden. We kunnen deze fout duidelijk zien in de verschilbeelden Q1, beeld met de punten waar A hoger is dan B, en Q2, beeld met de punten waar B hoger is dan A, weergegeven in Fig. 5.15. Tenslotte nog een opmerking over de tijd. Deze tijd staat voor de ruwe registratietijd zonder de verfijnde translatie. De uitvoering van de verfijnde translatie op zich duurt 484s. Deze opmerking geldt ook voor de andere tabellen behorende bij de testen van ruwe registratie.

Tabel 5.7: Ruwe registratie van Men-Red2 op

Men-Red (totale fout).

Tabel 5.8: Ruwe registratie van Men-Red2 op

Men-Red (foutvariantie).

Figuur 5.15: Links Q1 (A>C) en rechts Q2 (C>A).

Test 2

In de tweede test nemen we twee slaghoedjes, BKA-A en BKA-Cast, die goed op elkaar gelijken — zoals te zien in de bijlage in Fig. B.7 en Fig. B.8 — en registreren deze ten opzichte van elkaar. Indien we beiden ruw registreren — rotatie rond Z-as — ten opzichte van elkaar zouden we hoogstwaar- schijnlijk als transformatie een rotatiehoek van ongeveer 0° tussen beiden moeten krijgen met een maximale afwijking van 2, 5°. We krijgen de resultaten weergegeven in Tabel 5.9 en in Fig. 5.20. We krijgen een hoek van 1° — wat we verwacht hebben — en we kunnen besluiten dat de ruwe registratie goed is voor gelijkende data die geen homogeen oppervlak hebben.

Tabel 5.9: Ruwe registratie van BKA-A op BKA-Cast.

Test 3

In de derde testen nemen we twee verschillenden slaghoedjes, BKA-A en MEN-B, en proberen deze te registreren ten opzichte van elkaar.

Tabel 5.10: Ruwe registratie van BKA-A op MEN-B

Test 4

We nemen nu 2 testbeelden, Men-Green en Men-Blue, die met elkaar overeenstemmen, maar die een verschillende inzetdiepte gekregen hebben bij montage. Het resultaat wordt weergegeven in Ta- bel 5.11 en in Fig. 5.16. We zien dat de totale fout groter is dan in test 3 en hadden eigenlijk een kleinere fout verwacht, vanwege de verwachte gelijkenis tussen de kenmerken van beide beelden. In- dien we hier een kleinere fout zouden hebben gekregen, konden we via de ruwe registratie een eerste conclusie vormen aan de hand van de bekomen foutstatistieken. Indien we Fig. 5.16 echter grondig bekijken zien we duidelijk dat de registratie gefaald heeft omtrent de hoek en de registratietechniek met de berekening van de globale fout bij deze twee testbeelden niet geschikt is. De reden hiervoor is dat er een verschil optreedt aan de randen van de slaghoedje-oppervlakken. Met een visuele evaluatie van de verschilbeelden Q1 en Q2, weergegeven in Fig. 5.17, zien we dat er toch enige vorm van sym- metrie tussen beide slaghoedjes is. We kunnen dus uit de verschilbeelden toch concluderen dat er een kans is dat beide slaghoedjes van patronen zijn die uit hetzelfde wapen zijn afgevuurd.

Tabel 5.11: Ruwe registratie van Men-Green op Men-Blue.

5.6.3