Interferometers

Interferentie is een optisch fenomeen dat optreedt wanneer twee lichtstralen met elkaar in contact tre- den. Als de maxima van de ene lichtstraal corresponderen met de minima van de andere, dan zullen de lichtstralen elkaar annuleren (destructieve interferentie).

Als twee maxima of twee minima botsen, vindt er versterking van de lichtstralen plaats (constructieve interferentie). De bekendste interferometer is die van Michelson en steunt op het volgende principe: het invallend licht wordt door een splitter opgesplitst in twee bundels met ongeveer dezelfde intensiteit. Een van de bundels wordt weerkaatst door een glad en vlak oppervlak, terwijl de andere door het te onderzoeken object wordt weerkaatst. Ze worden terug geleid naar de splitter waar ze interageren volgens de principes van de interferome- trie. De topografie wordt bepaald via de afstand afgelegd door de tweede bundel. Een veel gebruikte interferometer voor het opmeten in 3D is de Moire interferometer, een beschrijving vindt men op [15]. Met een wit licht interferometer met faseverschuiving kunnen we een nauwkeurigheid van 0,1 nm in z-richting (diepte) halen en een laterale nauwkeurigheid van 0,3nm. Het gebruik van een interferometer is gelimiteerd tot bepaalde toepassingen, omdat er moeilijkheden optreden bij een oppervlak die grote hellingen bevat of wanneer de lijnen van het interferentiepatroon moeilijk te onderscheiden zijn van elkaar.

3.2.3

<< | >>

↑

��: Dieter Van Putte. Topografische technieken in de criminalistiek: 3D-REGISTRATIE VAN SLAGHOEDJES VOOR SPORENONDERZOEK door. 2005-2006. 2005

��

�� Interferometers:

- �� - �� - �� - �� -

Interferometers

��� �� ���� Interferometers:

�� Interferometers: