Besluit

In deze scriptie werd een efficiente manipulatie van topografische 3D-metingen van slaghoedjes on- derzocht en hoe deze metingen kunnen bijdragen tot het vormen van een conclusie over de overeen- komsten tussen twee slaghoedjes.

Hiertoe hebben we in hoofdstuk 3 aangehaald hoe we deze manipulatie van 3D-metingen zouden aanpakken en via de testen in hoofdstuk 5 hebben we de robuustheid van deze methoden aangetoond. We verwijderen hiertoe het ruis op het oppervlak, doen een automatische selectie van de nuttige data voor ons onderzoek en aligneren deze data met het XY-vlak om de data onafhankelijk te maken van de positie van het slaghoedje bij het opmeten.

In hoofdstuk 4 hebben we twee mogelijke registratiemethoden naar voren gebracht om oppervlak- ken van slaghoedjes op overeenkomsten te analyseren. In de eerste methode voeren we een globale registratie uit. Deze geeft goede resultaten, zoals te zien in hoofdstuk 5, om tot een eerste analyse omtrent de overeenkomst tussen twee slaghoedjes te komen. Randeffecten kunnen echter voor pro- blemen zorgen. Het toepassen van een masker zoals bepaald in paragraaf 4.4.1, zou de effecten van deze randen moeten kunnen vermijden. Dit moet echter nog uitgebreider getest en geoptimaliseerd worden. In een tweede methode houden we rekening met het groefpatroon op het oppervlak, dat een individuele karakteristiek is van het slaghoedje. Aan de hand van de minima in de v-curve kunnen we de registratiehoek rond de Z-as voor de twee slaghoedjes bepalen. Na het uitvoeren van deze rotatie, kunnen we de registratie verfijnen aan de hand van de in de eerste methode aan bod gekomen techniek.

In hoofdstuk 4 werd er ook een inleiding gegeven tot het gebruik van een signatuur voor de snelle selectie van gelijkende slaghoedjes uit een — nog niet beschikbare — 3D-databank. Deze signatuur vergt echter nog verder onderzoek in verband met de efficientie en bruikbaarheid ervan. Het gebruik van kenmerkende getallen, zoals de gemiddelde groefdiepte en -breedte over het volledige slaghoedje- oppervlak, het aantal duidelijk afgetekende groeven op het oppervlak,... zou een efficientere optie tot selectie moeten zijn, alhoewel de bepaling ervan niet evident is.

Het is mogelijk dat er registratie-algoritmen bestaan die optimaler presteren voor het registreren van

slaghoedjes. Daarom is verder onderzoek en testen van registratiemethoden zeker nuttig. Indien men over een 3D-databank zou beschikken, is het definieren van een signatuur om tot een eerste snelle conclusie omtrent de overeenkomst tussen twee slaghoedjes te komen is ook een piste die verder onderzocht moet worden.